NIEZWYKŁE PRZYPADKI - bliźnięta syjamskie
Grafika stworzona przy pomocy narzędzia Bing kreator obrazów AI.
Przypadki porodu bliźniąt syjamskich są baaardzo rzadkie. Zakłada się, że poród taki zdarza się raz na 200 000 urodzeń. Większość z nich kończy się śmiercią bliźniąt (ok. 40-60%). W 35% bliźnięta umierają w ciągu doby od porodu. Bliźnięta płci żeńskiej mają większe szanse na przeżycie i z tego powodu, stanowią zdecydowaną większość żyjących bliźniąt syjamskich na świecie (ok. 70%). Zakłada się, że w chwili obecnej na całym świecie żyje 12 par takich bliźniąt. Od czasu, gdy wprowadzono do powszechnej medycyny procedurę rozdzielania bliźniąt syjamskich w 1950 roku, bardzo często lekarzom udaje się uratować oboje (ok. 25%) lub jedno z bliźniąt (ok. 75%). Te wszystkie dane sprawiają, że bliźnięta syjamskie są przypadkami, które bardzo interesują osoby związane ze światem nauki. Co jednak się stanie, jeśli bliźnięta syjamskie nie zostaną rozdzielone i jedno z nich umrze np. na skutek choroby lub z przyczyn naturalnych? Co dzieje się z drugim z bliźniąt i w jakim czasie od zgonu tego pierwszego? Na te wszystkie nurtujące pytanie postaramy się odpowiedzieć w dalszej części artykułu.
Tak naprawdę w przypadku śmierci jednego z bliźniąt syjamskich, ten drugi powinien być jak najszybciej odłączony od martwego ciała rodzeństwa. Pozostawanie bliźniąt połączonych ze sobą grozi wystąpieniem sepsy, a w konsekwencji śmiercią bliźniaka pozostającego przy życiu. Należy brać pod uwagę fakt, że zabieg rozłączenia bliźniąt to bardzo skomplikowany i czasochłonny proces, który tak naprawdę nie gwarantuje uratowania życia. Miejsce może mieć również inna sytuacja – bliźnięta mogą dzielić ze sobą bardzo ważne narządy, co w konsekwencji powoduje jednoczesny zgon obydwu bliźniąt.
Historia zna kilka przypadków śmierci jednego z bliźniąt. Chang i Eng Bunkier urodzeni w 1811 roku w Syjamie (stąd nazwa bliźniąt syjamskich), byli połączeni ze sobą fragmentem mostka oraz posiadali wspólną wątrobę. W roku 1874 Eng w środku nocy odkrył, że jego brat zmarł we śnie (prawdopodobnie na skutek zakrzepu). Trzy godziny później również Eng zmarł z powodu obrzęku płuc i niewydolności sercowo-naczyniowej. Urodzone w Anglii w 1908 roku Violet i Daisy Hilton były złączone kośćmi miednicy. Podczas gdy Daisy zmarła z powodu grypy, jej siostra żyła jeszcze prawdopodobnie 2-4 dni zanim doszło do zgonu najprawdopodobniej na skutek infekcji wywołanej obecnością zwłok jej bliźniaczej siostry. Innym przykładem są Millie i Christine McKoy. Żyły one w latach 1851-1912. Obie zmarły na gruźlicę. Pierwsza z nich – Millie – 12 godzin przed swoją siostrą.
Jednak znane są również przypadki udanych separacji bliźniąt spowodowanych śmiercią jednego z nich. 24 listopada 1936 roku Lucio Godina zmarł na gorączkę reumatoidalną. Lekarze pomyślnie odłączyli go od jego brata – Simplicio Godina. Ten jednak zmarł kilka tygodni później na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Indyjskie bliźnięta Radica i Doodica urodziły się w 1888 roku. Siostry były połączone klatką piersiową. W 1902 roku Doodica zachorowała na gruźlicę i lekarze postanowili przeprowadzić procedurę rozdzielenia sióstr. Separacja zakończyła się sukcesem. Niestety Doodica, która zmarła na następny dzień po rozdzieleniu, zaraziła swoją siostrę. Radica odeszła rok później. Pierwszym przypadkiem udokumentowanej procedury rozdzielenia bliźniąt syjamskich był ten pochodzący z X-wiecznego Bizancjum. Co ciekawe lekarzom udało się oddzielić żyjącego bliźniaka od jego zmarłego brata. Niestety uratowane dziecko zmarło zaledwie trzy dni później.
Źródła:
https://www.ranker.com/list/conjoined-twin-death-facts/jodi-smith
https://www.esquire.com/news-politics/q-and-a/a6223/conjoined-twins-separated-0909/
