NAJCZĘŚCIEJ CAŁOWANA TWARZ WSZECHCZASÓW


Masque mortuaire de l'inconnue de la Seine

Źródło: https://fr.wikipedia.org/wiki/Inconnue_de_la_Seine



Większość osób młodego pokolenia miała w szkole przedmiot, na którym uczono, jak należy prawidłowo udzielać pierwszej pomocy. Do tego celu służył manekin o dobrze nam znanym wyglądzie. Co w nim jest tak nadzwyczajnego? Fakt, że manekin, który służy do nauki metod ratowania ludzkiego życia, posiada twarz osoby, która zmarła w XIX wieku.  


Dlaczego słynna „Resusci Anna” nosi twarz martwej kobiety?

Pod koniec lat osiemdziesiątych XIX wieku w Paryżu w Sekwanie znaleziono ciało młodej kobiety. Nie było żadnych oznak przemocy, a wielu podejrzewało samobójstwo. Problem tkwił w tym, że nikt nie znał tożsamości kobiety. W tamtym czasie w Paryżu panował zwyczaj wystawiania ciał utopionych osób w kostnicy znajdującej się przy Quai de l'Archevêché, rzut beretem od Notre Dame, na wypadek, gdyby ktoś rozpoznał ofiarę. To właśnie tam oczarowany enigmatycznym uśmiechem i pięknem wiecznie uśpionej twarzy, pracownik kostnicy wykonał jej odlew, co było powszechną praktyką w XIX wieku. Tak rozpoczyna się pełna zwrotów akcji historia tej słynnej maski pośmiertnej. 


Przedsiębiorca pogrzebowy, który wykonał maskę nieznanej kobiecie później wypowiedział takie słowa - „Jej uroda zapierała dech w piersiach i w chwili śmierci wykazywała niewiele oznak niepokoju. Tak urzekająca, że ​​wiedziałem, że piękno jako takie należy zachować”. Pomimo wysiłku policji i władz miasta, nikt jednak nie zidentyfikował młodej kobiety. Sama maska pośmiertna natomiast bardzo szybko przykuła uwagę świata. Nadano jej nawet imię  L'Inconnue de la Seine” , co oznacza „Nieznana kobieta z Sekwany”. Maska była szeroko reprodukowana i zaczęła pełnić rolę pożądanego skarbu wśród kolekcjonerów dzieł sztuki. Przez zagadkowy uśmiech porównywana była do Mona Lisy. Stawała się inspiracją dla autorów książek, piosenek a nawet (choć mało znanych) filmów. Jednak największą popularność zdobyła w 1958 roku, kiedy to austriacki lekarz Peter Safar i norweski producent zabawek Asmund Laerdal stworzyli pierwszy manekin do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Według popularnej teorii L'Inconnue de la Seine wisiała na ścianie domu rodziców Laerdal’a. Producent zabawek odwiedził ich, gdy pracował nad manekinem i był oczarowany twarzą kobiety. Dlatego „Nieznana Kobieta z Sekwany” stała się twarzą Resusci Anne. Romantycy twierdzą, że jest to najczęściej całowana kobieta w historii. Inni żartobliwie mówią, że co roku tysiące ludzi próbuje przywrócić życie utopionej kobiecie.  Niezależnie od tego, co o niej myślimy, pewne jest, że „Nieznana kobieta z Sekwany” uratowała życie nie jednej osobie, a tajemnica jej tożsamości pozostaje nierozwiązana do dnia dzisiejszego. 



Źródła:


  1. https://www.medelita.com/blog/from-suicide-to-cpr-the-origin-of-resusci-anne.html

  2. https://www.francebleu.fr/emissions/au-fil-de-la-seine/107-1/l-inconnue-de-la-seine

  3. https://cpreducatorsinc.com/cpr-doll-face/


Popularne posty